بانگشتی قنب او را بیاویز

حسودت می گزد انگشت از غم

تو می بر هم بانگشتی مه ازهم

سرانگشتی که کرد از دینت پرهیز

ز مشتی گاو ناپرداخته دهر

بکش انگشت ازبزغاله زهر

سرانگشتی گراید در زمینت