غم پر می خوری آخر چنین جای

هزاران جان همی سوزد درین راه

ترا گو پر بسوز ای پیک درگاه

نمی دانند صدیقان سر از پای

اگردر قرب این حضرت خرامی

بسوزی پر چه مرد این مقامی

تو ای روح الامین بنشین بدرگاه