اگردر قرب این حضرت خرامی

ترا گو پر بسوز ای پیک درگاه

نمی دانند صدیقان سر از پای

غم پر می خوری آخر چنین جای

بسوزی پر چه مرد این مقامی

تو ای روح الامین بنشین بدرگاه

مشو رنجه که لی وقت مع الله