درآمد نور ربانی و او رفت

همی چندان که چشمش کار می کرد

دلش در چشم اودیدار می کرد

چو از درگه بخلوت گه فرو رفت

در آن هیبت محمد مانده بی کار

محمد از محمد گشت بیزار

چو حق می دید کو می زد پر و بال