محمد از محمد گشت بیزار

چو از درگه بخلوت گه فرو رفت

درآمد نور ربانی و او رفت

در آن هیبت محمد مانده بی کار

چو حق می دید کو می زد پر و بال

بدل داری سلامش گفت در حال

از آن حالت دمی با خویشش آورد