نمی دانی که ازچه باز ماندی

ازین زندان دنیا رخت برگیر

بکلی دل ز بند سخت برگیر

میان پارگین و آز ماندی

تو معذوری که آگاهی نداری

که اینجا آنچ می خواهی نداری

چو از حق برگ رندان می نیابی