تو معذوری که آگاهی نداری

بکلی دل ز بند سخت برگیر

میان پارگین و آز ماندی

نمی دانی که ازچه باز ماندی

که اینجا آنچ می خواهی نداری

چو از حق برگ رندان می نیابی

عجب نبود اگر آن می نیابی