ندارم زهره تا گویم که زشتست

چو مقصودم نخواهد گشت حاصل

نه دیده خواهم و نه جان و نه دل

حجابت گر از آن حضرت بهشت است

بهشتی را بخود گر باز خوانی

نیندیشی که ازحق بازمانی

چه می گویم کسی کز ماه رویی