بدو گفت کاین دختران کیند

سه دیگر خوش آواز لشکر شکن

به آواز ایشان شهنشاه جام

ز باده تهی کرد و شد شادکام

که با تو بدین شادمانی زیند

چنین گفت برزین که ای شهریار

مبیناد بی تو کسی روزگار