همان یاره و طوق و هم تاج و تخت

ز افگندنی و پراگندگی

همانا شتربار باشد دویست

به ایوان من بنده گر بیش نیست

کزان دختران را بود نیک بخت

ز برزین بخندید بهرام و گفت

که چیزی که داری تو اندر نهفت