برو دل جمع دار ای دوست امروز

بهم کن بو که کارت به بگردد

اگر سوی دهی ره می بری تو

چرا از مه دهی غافل تری تو

که تا فردا نمانی در تف و سوز

چو زیر خاک دل پرخون کنی تو

گرت انسی نباشد چون کنی تو