چنان کن از تفکر عقل و تمییز

دمی حاضر بدو گیتی بمفروش

از آن هیبت و زان عزت بیندیش

که تا تو خویشتن برگیری از پیش

که در عالم یکی بینی همه چیز

برین درگه چه می پنداری ای دوست

که از مغز جهان فرقیست با پوست