یکی بشکن دگر یک را بیاور

بر استاد آمد گفت ای پیر

دو می بینم قرابه من چه تدبیر

ز خشم استاد گفتش ای بد اختر

چو او در دیدن خود شک نمی دید

بشد این شکست آن یک نمی دید

اگر چیزی همی بینی تو جز خویش