سواد وجه فقر آید بدارین

که اندر فقر خود باشد سیه دل

بگویم با تو این معنی مکن جنگ

که تا نبود پس از رنگ سیه رنگ

نسنجد ذره ای در فقر کونین

چه می گویم که یک تن چون پیمبر

نیابد فقر کلی رنج کم بر