چه می گویم که یک تن چون پیمبر

که تا نبود پس از رنگ سیه رنگ

سواد وجه فقر آید بدارین

نسنجد ذره ای در فقر کونین

نیابد فقر کلی رنج کم بر

مرا کار تو می آید ببازی

که با اسپان تازی لاشه بازی