که جز در پایه بودن دست گه نیست

زهی دردی که درمانی ندارد

زهی راهی که پایانی ندارد

بیک ره هیچ کس را هیچ ره نیست

که داند تا چه شربتهای پر زهر

بکام ما فرود آمد ازین قهر