نمی خورد و نه یک دم خواب می کرد

چه باشی از سگی در راه کم تو

که آن سگ چون ازین ره شمه یافت

بسنگ و چوب زین ره سر نمی تافت

نگه بانی آن اصحاب می کرد

تو گرد مرد رهی در ره فرو شو

قدم در نه فدای راه او شد