تو گرد مرد رهی در ره فرو شو

بسنگ و چوب زین ره سر نمی تافت

نمی خورد و نه یک دم خواب می کرد

نگه بانی آن اصحاب می کرد

قدم در نه فدای راه او شد

گرت گویند سر در راه ما باز

بدین شادی تو دستاراند انداز