تو تا بنشسته در دار فانی

که تا روزی بکام دل نشینی

چو بنشستی برانگیزد بزورت

بزاری می دواند تا بگورت

نشسته رفته و می ندانی

مثالت راست چون گردست پیوست

که گرد آنگه رود بی شک که بنشست