بپیمودم بعمری روی عالم

ترا با خویشتن هم پیشه کردم

ندانم کله چون من گداییست

و یا خود آن چون تو پادشاییست

ترا قسمت سه گز آمد مرا هم

چه گر داری سپاه و ملک و کشور

دو گرده تو خوری دو من، برابر