ترا قسمت سه گز آمد مرا هم

ندانم کله چون من گداییست

و یا خود آن چون تو پادشاییست

بپیمودم بعمری روی عالم

چه گر داری سپاه و ملک و کشور

دو گرده تو خوری دو من، برابر

چو تو همچون منی چندین تک و تاز