همه ملک تو و ملک تو یک سر

ز لاف خویش دیگی نیز برنه

ز خوان و کاسه خود چندلافی

ز سودا کاسه سردار صافی

ز ملکی کم ز گاورسست کمتر

هر آن ملکی که از جان داریش دوست

نیرزد هیچ چون مرگ از پی اوست