بگرد خواجه و شه چند گردی

که تو عاجزتری از من بصد بار

چو تو بر یک مگس فرمان نداری

برو شرمی بدار از شهریاری

گریزی جوی زین خلقان بمردی

چو می بینی که دایم خلق بسیار

بماندند از پی دنیا طلب کار