عزیزا در بن این دیر گردان

گدا با شاه گفت ای شاه هشیار

تو گرچه بی خبر بودی ز سرما

فرا سرآمد این شب نیز بر ما

صبوری و قناعت کن چو مردان

بمردی صبر کن بر جای بنشین

بسر می در مدو وز پای بنشین