بدو گفت ای ز دل رفته قرارت

مگر آن گربه را ناگه بگیرد

عزیزی آن بدید از دور ناگاه

که می زد گربه را آن مرد در راه

بیفتادست با این گربه کارت

تو آن سگ را زن ای سگ طبع ناساز

که بریانی ستاند گربه را باز