ببد نامی خود نامش برفته

همه شب تا بروز و روز تا شب

ستاده بر درش می گفت یا رب

قرار و خواب و آرامش برفته

زهی دولت که خورشید سرافراز

بپیش ذره خود می شود باز

چو شاه آورد سوی گلخن آهنگ