برو ای هم چو گلخن تاب عاجز

بزد یک نعره و جان داد و تن زد

دو دم از خلق آن حیران برآمد

یکی بی جان دگر با جان برآمد

که تاب وصل شاهت نیست هرگز

برو سودا مپز ای پاره خاک

که مستغنیست از تو حضرت پاک