که به زین در نیابی هیچ در گاه

بهر کاری خدا را یاد می دار

خدا را تا توی از یاد مگذار

بکاری گر مدد خواهی ازو خواه

اگر از خویش خشنودی تو ای دوست

یقین می دان که آن خشنودی اوست

بطاعت خوی کن وز معصیت دور