بگو از صدق دل قوی شهادت

طعام افزون مخور ناگاه و ناساز

که آن افزون ترا بی شک خورد باز

چو شب در خواب خواهی شد بعادت

بوقت صبح سر از خواب بردار

که آن دم بهترست از خفته مردار

چو هنگام نماز آید فرازت