چو خورشید تابنده بفراخت تاج

نتابد می این پیر گوهر فروش

بگفت این و چادر به سر برکشید

تن آسانی و خواب در بر کشید

زمین شد به کردار دریای عاج

پرستنده تازانه شهریار

بیاویخت از خانه ماهیار