پرستنده تازانه شهریار

تن آسانی و خواب در بر کشید

چو خورشید تابنده بفراخت تاج

زمین شد به کردار دریای عاج

بیاویخت از خانه ماهیار

سپه را ز سالار گردنکشان

بجستند زان تازیانه نشان