همی هر دم زدن در بیم و امید

که با حق باشی و با خویش پیوست

گرت باید بهر دم تازه جانی

فرو مگذار یاد او زمانی

بحق سرمایه ملکیست جاوید

چو هر دم می توانی یافت نوری

چرا دایم نباشی در حضوری