بحق سرمایه ملکیست جاوید

گرت باید بهر دم تازه جانی

فرو مگذار یاد او زمانی

همی هر دم زدن در بیم و امید

چو هر دم می توانی یافت نوری

چرا دایم نباشی در حضوری

گر از صد چیز می یابی شرف تو