خداوندی که جان داد و جهان ساخت

چه ظاهر آنکه از باطن ظهورست

چه باطن آنکه ظاهر تر ز نورست

زمین را جفت طاق آسمان ساخت

تن تاریک نور جان ازو یافت

خرد نوباوه ایمان ازو یافت

چو کاف طاق و نون را جفت هم کرد