چو کاف طاق و نون را جفت هم کرد

خداوندی که جان داد و جهان ساخت

تن تاریک نور جان ازو یافت

خرد نوباوه ایمان ازو یافت

بسی فرزند موجود از عدم کرد

ز کفکی مادر ازدودی پدر ساخت

ز هر دو هر زمان نسلی دگر ساخت