چو هر شب در شبه گوهر نشاند

زمین را لرزه داء الثعلب آرد

دهد یرقان اسود ماه و خور را

چو تنگی نفس صبح و سحر را

نگین روز را در زر نشاند

گشاید نرگس از پیهی سیه پوش

ز عصفوری برآرد لاله گوش