تنش از سایه زان معنی جدا بود

برات هشت خلد و هفت اختر

تو بنشسته طویل الحزن جاوید

ز تو هر ذره میتابد چو خورشید

که دایم سایه پرورد خدا بود

کسی کو در قیامت قطب مردانست

وزو هفت آسیای چرخ گردانست