چو خسرونامه را طرزی عجیبست

بهشت اهل دل مختار نامهست

مقامات طیور اما چنانست

که مرغ عشق را معراج جانست

ز طرز او که و مه را نصیبست

کنون بشنو سخن تا راز گویم

ز مغز قصه، معنی بازگویم