کنون بشنو سخن تا راز گویم

که مرغ عشق را معراج جانست

چو خسرونامه را طرزی عجیبست

ز طرز او که و مه را نصیبست

ز مغز قصه، معنی بازگویم

که در هر نقطه صد معنی نهانست

ولی در چشم صاحبدل عیانست