سخن گفتی بلطفی باگدایی

اگرچه پیلتن را بود زوری

نیازردی ازو بر خاک موری

اگرچه بود عالی پادشایی

ازان زیباست شه را شهریاری

که در شاهی کند درویش داری

ترا از خلق خوش نبود زیانی