نه شمشیر آن تواند کرد و نه تیر

بعدل و خلق گیرد نیکنامی

مکن ظلم و ز من دار این سخن یاد

بترس از آه پیران کهن زاد

که در وقت سحر آه دل پیر

اگر تو پادشاهی، همچو خورشید

مکن یک ذره را از خویش نومید