که در وقت سحر آه دل پیر

مکن ظلم و ز من دار این سخن یاد

بترس از آه پیران کهن زاد

نه شمشیر آن تواند کرد و نه تیر

اگر تو پادشاهی، همچو خورشید

مکن یک ذره را از خویش نومید

شه قیصر که بودش عدل ودادی