ولی این هفت میدان جفا کیش

که دریا آیدش چون چشمه خشک

چنان زیبا بود مصر جمالش

که یوسف برکشد نیل کمالش

نهد استانه سختش فرا پیش

چو برخیزد ز پیش آن آستانه

از آن پس راست بنشیند زمانه