ز خون چشم، صحرا کرد پرگل

چو باران اشک بر صحرا فشانده

ز نرگس، روی آن صحرا فروشست

ز اشک او گل از صحرا برون رست

جهانی درد، صحرا کرد بر دل

دلش از صحن آن صحرا برون بود

تنش وابسته صحرای خون بود