جهانی درد، صحرا کرد بر دل

ز نرگس، روی آن صحرا فروشست

ز اشک او گل از صحرا برون رست

ز خون چشم، صحرا کرد پرگل

دلش از صحن آن صحرا برون بود

تنش وابسته صحرای خون بود

ز خون هر سنگ صحرا کرد گلگون