به پیش است کمتر ز پرتاب تیر

چنانچون گمانم هم از آب سرد

ببخشای ای مرد آزادمرد

کدیور بدو گفت کان آبگیر

بخور چند خواهی و بردار نیز

چه جویی بدین بی نوا خانه چیز

همانا بدیدی تو درویش مرد