بخور چند خواهی و بردار نیز

ببخشای ای مرد آزادمرد

کدیور بدو گفت کان آبگیر

به پیش است کمتر ز پرتاب تیر

چه جویی بدین بی نوا خانه چیز

همانا بدیدی تو درویش مرد

ز پیری فرومانده از کارکرد