بشیرینی چو شکر تیز بازار

سر آن حلقههای زلف پر چین

شده در گردن گل طوق مشکین

بتلخی پسته شورش دلازار

رخش لاف جهان آرای میزد

جهان را حسن او سر پای میزد

خطی چون مشک و رویی همچو ماهی