کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 150

سر خود برگرفت و رفت خون شد

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 147

    بدانسان غمزه او دل ربودش

    #
  2. 148

    که گفتی غمزه خون آلود بودش

    #
  3. 149

    دلش در پای دلبر سرنگون شد

    #
  4. 150

    سر خود برگرفت و رفت خون شد

    انتخاب‌شده
  5. 151

    چو مرغی در میان دام میسوخت

    #
  6. 152

    وزان آتش چو عود خام میسوخت

    #
  7. 153

    دم سرد از جگر میزد چو کافور

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 150 از «دیدن گل هرمز را در باغ و عاشق شدن» است.