چو شخصی بی خرد در عشق مانده

بمانده در عجب حالی مشوش

ز دست دل دلی در دست آتش

دلش صد داستان بر عشق خوانده

خرد با عشق بسیاری بکوشید

ولیکن عشق یکباری بجوشید

همی بدرید جان آن سرو سرمست